HervéMaas

Zo, dit weekend Spanje dus, een keer niet in de Roels. Nu ik er over denk de hele week ben ik er nog niet geweest, uitzonderlijk.

Overigens zit ik op moment van schrijen uit het raampje van een Boeing 737-700 van Transavia naar buiten te gluren. Is echt al lang geleden dat ik heb gevlogen… Vind ‘t nog steeds mooi om te zien.

Enige jammere is dat je ziet dat europa echt over gecultiveerd is. Allemaal netjes in kavels, niets ruws. Maar goed ik zit nog maar net, het zal zo wel een beetje veranderen.

Over ongeveer een uurtje land ik dus in alicante om daarna opgepikt te worden en naar Torrevieja te worden getransporteerd door mijn gastvrouwe voor dit weekend: Lisa. Ben benieuwd wat die kleine wijsneus van mijn presentje vindt. Komt wel goed denk ik, naast het pak vruchtenhagel.

We zijn inmiddels al even later en de prachtig grote rechte kavels zijn weg. Mja… Nog steeds kleine ruwere kavels! Grmbl! Ik zit wel ontzettend te zeuren :p!!

Zo 30 minuutjens verder en nu… Bergeh!! Zoals het varken van Hand Teeuwen zou zeggen, toch? Naja boeiend en sneeuw! Hahaa.

Verder moet ik zeggen dat deze vlucht me wel bevalt op de waardeloze been ruimte na! Gelukkig zijn de twee stoelen naast mij vrij. Dus deze jongen ligt in zijn stoel! Ze doen het hier eigenlijk wel goed aan boord, de kinderen mogen in de cockpit kijken, “two and a half men” al inflight entertainment is ook al prima!

Ps. Hopelijk niet dezelfde aflevering op de weg terug :p

Zojuist is de daling ingezet en ik word direct met het grootste vliegtuig film cliché: ” de jankende baby.” Het kon gewoon niet anders, nu de vlucht bijna compleet. Nu de gecontroleerde crash! Every landing you walk away from is a good one!